Het was typisch, ik had college gehad over bi-langue, een onderwerp dat behandeld wordt in het boek Amour bilingue van Abdelkebir Khatibi en daarna keek ik op dat poëzieforum waar ik zit en zag ik een zogenaamde member challenge waarbij je de zin 'In sweetened tea, I am the crinkled leaves' moest gebruiken en ik wilde graag schrijven, want schrijven is nu eenmaal een stuk leuker dan je verdiepen in Derrida, dus besloot ik om eraan mee te doen en toen dacht ik dat het toch inderdaad wel typisch was, omdat ik nu dus in het Engels een gedicht zou gaan schrijven terwijl ik toch eigenlijk Nederlandstalig ben en dat ik mijn collegestof nu eigenlijk meteen in de praktijk zou gaan brengen. (Oké, dat was een hele lange zin.) Ik houd er altijd van om collegestof toe te passen, om er iets mee te doen. Theoretisch klopt er dan waarschijnlijk geen hout meer van, maar voor mij komt het pas tot leven als ik het zelf tot leven heb gebracht. Vandaar dus dit gedicht. Volgens Khatibi b...
[ Continued ]
