Through the tunnel created by leaning trees so you can reach the light at the end. But that light seems to move further and further as you walk towards to it. The trees have no end, just going on and on. Eventually, you'll have to give up walking to sit down and live in the dark tunnel while the surrounding trees slowly enclose upon you to suffocate the living life out of you with their earthy bark, flexible branches, and dead leaves.

I år hadde jeg ikke vårferie. Egentlig hadde vi alle en uke uten skole, det er sant, men 24 av oss fikk gjøre noe annet enn sove og prøve å glemme alt vi har lært siden semesteret begynte. I 10 dager i mars, dro skoleorkesteret mitt på tur til vestkysten, statene Oregon og Washington. Vi måtte spille 12 konserter både på skoler og i kirker. Det hele var ikke lett, men vi gjorde det og hadde det morsomt! Jeg la merke til et par interessante ting av og til:

* Regn: Det regner hele tida i disse veststatene, men ikke kraftig, som det kan hjemme hos meg, Minnesota. Og litt regn om morgenen er ikke noen dårlig ting, heller, siden været sannsynligvis kommer til å forandre seg om et par timer, og det blir sol. Regnet gjør ting grønne, også, noe som gleder oss som må bo i det brungrå Minnesota om vinteren. Vi liker det grønne.
* Hav: Jeg hadde aldri sett Stillehavet før denne turen, og jeg tror jeg møtte havet på den best mulige måten. Vi bare kjørte ut en dag og stanset ve...

[ Continued ]

Al saló, la mare mirava el seu fill de set anys, que jugava amb les seves joguines. "Ei, he pensat que, des que el teu pare va morir, estic tipa de la vida urbana. No vull viure-hi més. Anem al nostre poblet a les muntanyes," digué la mare al seu fill. "Hi haurà un pati?" li demanà el fill. "No, però conec un lloc on jugava quan era nena. I tu també hi jugaves quan eres només un bebè," li respongué la mare. "Què és aquest lloc doncs?" li demanà de nou el fill. "Un gran prat que hi ha prop del poblet," continuà responguent la mare. "Té ple de flors silvestres?" li donà un gran somriure el fill. "Sí, moltes flors. M'agradaria veure't jugar-hi, em faria pensar en tu com un noi petit i em faria també sentir més jove," li somrigué la mare. El fill hi rumià per uns segons, "Anem-hi, estimada mare meva," i l...

[ Continued ]

хало! вига цза лан хегезпа вон блоза нyоцха ар маггилзо вим Адзидицх. Нy мег девик, анз мег готензан абер цyрицхил вацха.

вади, ваннви паалсцхови нy кур:
- Каадиницх
- Адзидицх
- Ценевицх

(цза узир но увицхот... )


[English translation to be provided later, when I have more time.]


Questions? Comments? Suggestions?

Het was typisch, ik had college gehad over bi-langue, een onderwerp dat behandeld wordt in het boek Amour bilingue van Abdelkebir Khatibi en daarna keek ik op dat poëzieforum waar ik zit en zag ik een zogenaamde member challenge waarbij je de zin 'In sweetened tea, I am the crinkled leaves' moest gebruiken en ik wilde graag schrijven, want schrijven is nu eenmaal een stuk leuker dan je verdiepen in Derrida, dus besloot ik om eraan mee te doen en toen dacht ik dat het toch inderdaad wel typisch was, omdat ik nu dus in het Engels een gedicht zou gaan schrijven terwijl ik toch eigenlijk Nederlandstalig ben en dat ik mijn collegestof nu eigenlijk meteen in de praktijk zou gaan brengen. (Oké, dat was een hele lange zin.) Ik houd er altijd van om collegestof toe te passen, om er iets mee te doen. Theoretisch klopt er dan waarschijnlijk geen hout meer van, maar voor mij komt het pas tot leven als ik het zelf tot leven heb gebracht. Vandaar dus dit gedicht. Volgens Khatibi b...

[ Continued ]