Het was typisch, ik had college gehad over bi-langue, een onderwerp dat behandeld wordt in het boek Amour bilingue van Abdelkebir Khatibi en daarna keek ik op dat poëzieforum waar ik zit en zag ik een zogenaamde member challenge waarbij je de zin 'In sweetened tea, I am the crinkled leaves' moest gebruiken en ik wilde graag schrijven, want schrijven is nu eenmaal een stuk leuker dan je verdiepen in Derrida, dus besloot ik om eraan mee te doen en toen dacht ik dat het toch inderdaad wel typisch was, omdat ik nu dus in het Engels een gedicht zou gaan schrijven terwijl ik toch eigenlijk Nederlandstalig ben en dat ik mijn collegestof nu eigenlijk meteen in de praktijk zou gaan brengen. (Oké, dat was een hele lange zin.) Ik houd er altijd van om collegestof toe te passen, om er iets mee te doen. Theoretisch klopt er dan waarschijnlijk geen hout meer van, maar voor mij komt het pas tot leven als ik het zelf tot leven heb gebracht. Vandaar dus dit gedicht. Volgens Khatibi bestaat er overigens niet echt iets als 'Nederlandstalig', als ik het tenminste goed heb begrepen, want je 'hebt' geen taal, je maakt er gebruik van. Zoiets. Dat zou betekenen dat ik niet per se in het Nederlands zou hoeven schrijven, maar dat je op sommige momenten best voor Engels kan kiezen. Op het moment waarop je op een Engelstalige forum zit, bijvoorbeeld. Dat neemt niet weg dat mijn voorkeur nog altijd naar Nederlands uitgaat, simpelweg omdat het ondanks alles als 'mijn taal' aanvoelt, ik ben ermee opgegroeid en het is de enige taal die ik vloeiend spreek. Dus de volgende keer een Nederlands gedicht.
Breath
The thieves have stolen my native language,
they have thrown it into the sea and made it sink.
I did not cry, there was enough water already.
I was the only solid thing, I was only being
solidary.
In sweetened tea, I am the crinkled leaves.
Do not drink me.
Do not drink me otherwise you will turn into a salted
river, going backwards. Such things do not exist
indeed, we do not exist. I am poisoned.
Soon I will be gone. My words are already lost so
what is left of me? A bit of liquid with a skin.
Wait until the tea is drinkable. Do not burn your tongue
and leave me at the saucer.
Re: Bi-langue